Zastosowania oscylacyjnych elektronarzędzi wielofunkcyjnych (część V)

Oscylacyjne narzędzia wielofunkcyjne są jeszcze mało doceniane na polskim rynku, pomimo że możliwości ich zastosowań są ogromne. W piątym artykule naszego cyklu opowiemy o zastosowaniach brzeszczotów segmentowych z nasypem węglikowym lub diamentowym przeznaczonych do obróbki glazury i fug, tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym, żywic epoksydowych oraz betonu komórkowego.

 

 

Jak już wspominaliśmy, brzeszczoty segmentowe, stosowane w oscylacyjnych elektronarzędziach wielofunkcyjnych, można podzielić na nożowe i zębate oraz mające ostrza z nasypu diamentowego lub węglikowego. W niniejszym artykule zajmiemy się wyłącznie brzeszczotami segmentowymi, których część roboczą stanowi ostrze z nasypu węglikowego (fot. 1. i 2.) lub diamentowego (fot. 3.). Ogólnie można powiedzieć, że ze względu na swoją geometrię narzędzia te służą do wykonywania cięć prostych lub rowków w takich materiałach jak miękka glazura (fot. 4.) czy piaskowiec, tworzywa sztuczne wzmocnione włóknem szklanym (fot. 5.), żywice epoksydowe (fot. 6.) oraz beton komórkowy (fot. 7.) czy miękka cegła za pomocą oscylacyjnych elektronarzędzi wielofunkcyjnych, jak też do obróbki (oczyszczania) wąskich szczelin oraz usuwania fug (fot. 8.).

12

3

4 5

 

Brzeszczoty segmentowe mają ostrza wykonane z węglików albo diamentów technicznych metodą lutowania próżniowego. Służy ona do przytwierdzania drobin węglików i diamentów do stalowego korpusu, który wykonano ze stali narzędziowej (HCS). Takie brzeszczoty nazywane są też bimateriałowymi, bo składają się z dwóch podstawowych komponentów: stali i węglików lub stali i diamentów technicznych. W zależności od wielkości drobin węglikowych lub diamentowych brzeszczoty mają różne zastosowania. Np. narzędzia mające drobniejsze ostrza węglikowe służą do obróbki wąskich fug, zaś większe – szerszych. Brzeszczoty z nasypem diamentowym służą do obróbki twardszych materiałów niż podobne narzędzia z nasypem węglikowym: tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym czy żywic epoksydowych, jak też do wykonywania wycięć w miękkiej glazurze. Można w tym miejscu zapytać: dlaczego nie używa się tych brzeszczotów np. do obróbki twardszych materiałów ceramicznych czy gresu? Odpowiedź jest prosta: oscylacyjne elektronarzędzia wielofunkcyjne mają małą moc (średnio 250-300 W), co uniemożliwia lub znacznie spowalnia obróbkę twardych materiałów. Oczywiście, można byłoby zbudować tego typu elektronarzędzia o znacznie większej mocy, ale generowane przez nie wibracje uniemożliwiłyby nam wykonywanie prac rękoma. Naszym zdaniem, można te brzeszczoty zastosować do obróbki twardych materiałów ceramicznych, ale w ściśle ograniczonych warunkach, np. obróbka niewielkich elementów i znacznie skrócony jej czas. Należy tu też  pamiętać, że spoiwo, stosowane do przytwierdzenia drobin węglikowych lub diamentowych do stalowego korpusu brzeszczotów, jest twarde, co w wypadku obróbki ceramicznych materiałów twardych skutkuje szybkim stępieniem narzędzia. Gdyby doszło do niego, należy je naostrzyć przez obróbkę materiału abrazywnego, np. piaskowca, o ile operację tę można jeszcze wykonać (nie doszło do całkowitego starcia ostrza).

6 7

8 9

Wszystkie brzeszczoty segmentowe z nasypem węglikowym i diamentowym to narzędzia wygięte (fot. 9.), czyli mające mocowanie schowane w korpusie. Dzięki temu można nimi obrabiać bezpośrednio przy ściankach czy krawędziach, jak też w szczelinach.
Jeśli chodzi prace, w których wykorzystuje się brzeszczoty segmentowe z nasypem węglikowym i diamentowym, to należy tu wymienić prace glazurnicze (fot. 10.) i zabudowę suchą, prace wykończeniowe, remontowe (fot. 11.) i montaż instalacji, jak też budowę statków, łodzi (fot. 12.), jachtów (fot. 13.), przyczep kempingowych oraz zabudowę pojazdów. Jak można się domyślić, podana tu lista prac jest niepełna, bo trudno podać wszystkie możliwe ich kategorie ze względu na potencjał roboczy omawianych narzędzi. W następnym odcinku naszego cyklu omówimy brzeszczoty do cięcia wgłębnego z zasypem węglikowym i skrobaki.

10 11

12 13

 

Materiałowe zastosowania brzeszczotów segmentowych z nasypem węglikowym lub diamentowym*

Materiał obrabiany

Brzeszczoty segmentowe z nasypem węglikowym

Brzeszczoty segmentowe z nasypem diamentowym

Płyta gipsowo-kartonowa

x**

x

Płyta pilśniowa spajana cementem

xx

xx

Kompozyty pilśniowe

xx

xx

Tworzywa sztuczne wzmacniane włóknem szklanym

xx

xx

Żywice epoksydowe

xx

xx

Obróbka fug

xx

xx

Zaprawa do płytek

x

x/xx

Klej do płytek

x

x/xx

Miękkie płytki ścienne

xx

x

Beton komórkowy

xx

xx

Miękka cegłą

xx

xx

* Dokładne zastosowania poszczególnych modeli brzeszczotów Boscha i innych producentów mogą się nieco różnić od podanych w tabeli, gdyż oparta jest ona na ogólnym podziale aplikacji tych narzędzi.

** xx – doskonale nadające się (główne przeznaczenie), x – odpowiednie, „–” – nienadającesię 

ZOBACZ TAKŻE
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Spawanie prętów zbrojeniowych

Jedną z najczęściej wykonywanych operacji technologicznych na współczesnych budowach jest spawanie prętów zbrojeniowych. Od jego jakości zależy wytrzymałość i trwałość elementów konstrukcyjnych budynków, przęseł, mostów itp.

Na wielu budowach w naszym kraju nie przestrzega się norm dotyczących spawania zbrojeń. Nie ma także odbioru jakościowego połączeń spawanych. A ich prawidłowe wykonanie ma przecież niebagatelne znaczenie zarówno dla wytrzymałości budowli na obciążenia statyczne i dynamiczne, jak i jej trwałości. Przepisy prawa wymagają, aby każda spoina miała kartę technologiczną, w której podany jest rodzaj materiału spawanego, typ użytych elektrod, metoda spawania (np. ręczne, półautomatyczne w osnowie gazowej itd.), jego parametry (natężenie prądu, pozycja spawania).

Pręty zbrojeniowe łączy się na zakładkę, spawając je przy użyciu spawarek ręcznych lub półautomatycznych (w osnowie gazowej). Jeżeli operacja ta jest wykonywana na powietrzu elektrodami otulonymi spawarką ręczną przez dobrze wyszkolonego spawacza, powinna przebiegać prawidłowo, co oznacza, że wykonane spoiny będą mocne i trwałe. Jeśli zaś wykorzystujemy do tego metodę spawania półautomatycznego w osnowie gazowej, odradzamy stanowczo spawanie na wolnym powietrzu, gdyż wtedy, szczególnie kiedy wieje wiatr, dochodzi do zdmuchiwania gazu osłonowego, co uniemożliwia prawidłowe wykonanie spoin łączących pręty zbrojeniowe. Spawanie w osnowie gazowej powinno być wykonywane przynajmniej pod wiatą z zastosowaniem parawanów osłonowych ustawionych od strony kierunku, z którego wieje wiatr. Najlepiej jednak jest spawać półautomatycznie w osnowie gazowej w pomieszczeniach zamkniętych, które całkowicie eliminują ryzyko powstania zawirowań powietrznych i powstania zjawiska zdmuchiwania gazu osłonowego.

 

Spawane pręty zbrojeniowe powinny być suche, czyste i nieskorodowane. Nie wolno ich spawać w czasie deszczu, ani zaraz po nim. Zawilgocenie łączonego materiału bowiem wywiera negatywny wpływ na jakość spoin. Są one wtedy porowate i mają osłabioną wytrzymałość. Podobnie negatywny na wpływ na nie wywiera rdza, a także zanieczyszczenie prętów smarami, olejami czy ziemią. Substancje te powodują powstawanie tzw. wtrąceń w wykonywane spoiny, które osłabiają ich wytrzymałość. W czasie spawania pręty powinny być solidnie zamocowane. Można do ich mocowania i ustalenia pozycji wykorzystać spawalnicze szczypce zaciskowe, najlepiej ze szczękami do profili okrągłych, gdyż zapewniają one mocny i pewny chwyt prętów. Ponieważ pręty zbrojeniowe wykonuje się ze stali 18G2 lub 18G2A, do ich spawania powinno się stosować elektrody otulone EA 146, ER 346 lub EB 150. Nie wolno w żadnym wypadku używać elektrod ER 146. Elektrody ER 146 nadają się wyłącznie do wykonywania połączeń mało odpowiedzialnych, np. w zbrojeniach ogrodzeń. Zaś oznaczone jako ER 346, EB 150 lub EA-146 można stosować do wykonywania odpowiedzialnych połączeń prętów zbrojeniowych, np. wykorzystywanych w elementach konstrukcyjnych budynków lub budowli. W wypadku ER 146 powinno się używać prądu stałego lub zmiennego, a ER 346 –prądu stałego o biegunowości „+” lub „–”, natomiast w przypadku EB 150 – prądu stałego, przy czym elektroda powinna stanowić biegun dodatni.

Prawidłowo wykonana spoina spawalnicza powinna być wtopiona w materiał i tworzyć tzw. monolit. Jeżeli taka nie jest, oznacza to, iż wykonano ją wadliwie. Prawidłowo i nieprawidłowo wykonane spoiny pokazaliśmy na ilustracji obok, aby można było przy ich użyciu wstępnie ocenić jakośćpołączeń.

ZOBACZ TAKŻE
guest
4 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Zbyrdol
Zbyrdol
9 lat temu

Wszystko pięknie ładnie, tylko aż prosiło by się, aby napisać: Dlaczego elektrody ER-146 (czyli chyba popularne różowe) nie nadają się do spawania stali zbrojeniowej. Bo co? No właśnie. To nie ja jestem fachowcem. Autor artykułu powinien to napisać. Że będzie miało małą wytrzymałość? Dla mnie w warunkach amatorskich, to jest probierz wytrzymałości: Jak walnę z całej siły młotem i w miejscu spawania nic się nie rozłączy to jest dostateczna wytrzymałość.

Portal Narzedzi
Portal Narzedzi
Reply to  Zbyrdol
9 lat temu

sprawdził Pan wytrzymałośćw ten sposób na udary, a nie elastyczność połączenia, też ważna. pozdr. portalnarzedzi.pl

Kriss
Kriss
7 lat temu

Elektrody tutylowe sa do spawania stali niskostopowych .niskoweglowych do zawsrtosci 0.20%węgla w stopie. Nienadaja sie do stali tzw.konstrukcyjnych

Tomasz
Tomasz
1 rok temu

A spawanie migomatem? Jaki drut powinien być użyty?

copyright 2026 portalnarzedzi.pl | wykonanie monikawolinska.eu