Autor: pins

Wielu specjalistów w dziedzinie narzędzi przeciwstawia koronki SDS-max wiertłom SDS-max, twierdząc przy tym, że wiercą szybciej i wydajniej. Zastanówmy się więc, czy mają rację.

Nikt rozsądny nie będzie kwestionował twierdzenia, że korony SDS-max wiercą szybciej i wydajniej niż wiertła pełne SDS-max. Np. według naszych doświadczeń koroną o średnicy 50 mm otwór o głębokości 50 mm w betonie B-25 przy użyciu młota udarowo-obrotowego klasy 8 kg można wywiercić w czasie 16,03 s. Gdy tymczasem używając wiertła SDS-max i wiercąc nim przy użyciu tego samego elektronarzędzia otwór o tej samej średnicy, zużyjemy na to aż 27,02 s. Różnica w wydajności jest więc znaczna. Wynika ona z tego, że korony udarowo wycinają otwór po wąskim okręgu, a wiertła w zasadzie wybijają go, krusząc całe jego wnętrze.

Jednakże przeciwstawianie koron i wierteł SDS-max ma pewne ograniczenie, gdyż dostępne w handlu tych typów narzędzia tylko w niewielkim stopniu pokrywają się zakresami swoich średnic. Wiertła SDS-max zwykle występują średnicach od 12 do 52 mm, a korony – od 40 do 150 mm. A więc tylko wiertła o średnicach 40, 45 i 50 mm mają korony odpowiadające im w przybliżeniu wielkością. Może się też zdarzyć, że któryś z dostawców nie będzie oferował wiertła 50 mm, lecz 52 mm.

Stąd alternatywa – koronka SDS-max albo wiertło pełne SDS-max – w wypadku wielu dostawców sprowadza się do trzech wspomnianych średnic. W ich przypadku rozstrzygająca jest głębokość wykonywanych otworów. Jeżeli wiercimy na głębokość do 100 mm, należy wybrać koronę, jeśli zaś głębiej – wiertło, o ile oczywiście nie chcemy bawić się opróżnianiem korony zurobku.

Przed przystąpieniem do pracy należy zawsze dokładnie zapoznać się z instrukcja obsługi spawarki. Tylko dokładna znajomość warunków pracy pozwoli na długotrwałe i bezawaryjne jej używanie.

Istotną informacją m.in. wpływającą na trwałość spawarek jest możliwy cykl pracy. Jest on określany na podstawie procentowego podziału okresu 10 minut. Cykl pracy 40% oznacza, że po 4 minutach pracy należy przeprowadzić 6-minutową przerwę w celu osiągnięcia dostatecznego ostygnięcia urządzenia. Jeśli w instrukcji jest określony 100% cykl pracy, oznacza to, że to spawarka pracować w trybie ciągłym. Można ją obciążać znamionowym prądem spawania bez konieczności dokonywania przerw w pracy. Taka charakterystyka pracy cechuje bardziej zaawansowane spawarki, przeznaczone do zastosowań profesjonalnych.

W niektórych spawarkach istnieje, w zależności od potrzeby, możliwość wyboru rodzaju spawania. Może to być spawanie ciągłe, stosowane w większości prac spawalniczych, lub punktowe, wykorzystywane do szczepiania punktowego blach. W przypadku spawania ciągłego ustala się odpowiedni przepływ gazu ochronnego, wymagany prąd spawania i odpowiednią prędkość podawania drutu elektrodowego. W przypadku spawania punktowego istnieje dodatkowo możliwość ustalenia specjalnym pokrętłem długości trwania spawania punktu.

Należy pamiętać, że tylko odpowiednio obsługiwane i konserwowane spawarki będa odpowiednio długo eksploatowane. Dlatego należy codziennie dbać o to, aby uchwyt masowy i dysza gazowa były czyszczone. Wskazane jest stosowanie specjalnych środków przeciwrozpryskowych. Co pewien czas należy sprawdzać pewność połączenia przewodu masowego. Należy także na bieżąco kontrolować stan kabli spawalniczych i przewodu zasilającego. W czasie pracy trzeba zadbać o swobodny przepływ powietrza wokół urządzenia, aby nie utrudniać pracy chłodzącemu wentylatorowi. W miarę pojawiania się usterek należy je na bieżąco usuwać. Co pewien czas powinniśmy oczyścić wnętrze spawarki za pomocą sprężonego powietrza.

Koronki czy wiertła SDS-max?

JAK PRZYGOTOWAĆ SPAWARKI DO PRACY? (CZĘŚĆ III)

Przed przystąpieniem do pracy należy zawsze dokładnie zapoznać się z instrukcja obsługi spawarki. Tylko dokładna znajomość warunków pracy pozwoli na długotrwałe i bezawaryjne jej używanie.

opr. pins