Autor: pins

Wielu specjalistów w dziedzinie narzędzi przeciwstawia koronki SDS-max wiertłom SDS-max, twierdząc przy tym, że wiercą szybciej i wydajniej. Zastanówmy się więc, czy mają rację.

Nikt rozsądny nie będzie kwestionował twierdzenia, że korony SDS-max wiercą szybciej i wydajniej niż wiertła pełne SDS-max. Np. według naszych doświadczeń koroną o średnicy 50 mm otwór o głębokości 50 mm w betonie B-25 przy użyciu młota udarowo-obrotowego klasy 8 kg można wywiercić w czasie 16,03 s. Gdy tymczasem używając wiertła SDS-max i wiercąc nim przy użyciu tego samego elektronarzędzia otwór o tej samej średnicy, zużyjemy na to aż 27,02 s. Różnica w wydajności jest więc znaczna. Wynika ona z tego, że korony udarowo wycinają otwór po wąskim okręgu, a wiertła w zasadzie wybijają go, krusząc całe jego wnętrze.

Jednakże przeciwstawianie koron i wierteł SDS-max ma pewne ograniczenie, gdyż dostępne w handlu tych typów narzędzia tylko w niewielkim stopniu pokrywają się zakresami swoich średnic. Wiertła SDS-max zwykle występują średnicach od 12 do 52 mm, a korony – od 40 do 150 mm. A więc tylko wiertła o średnicach 40, 45 i 50 mm mają korony odpowiadające im w przybliżeniu wielkością. Może się też zdarzyć, że któryś z dostawców nie będzie oferował wiertła 50 mm, lecz 52 mm.

Stąd alternatywa – koronka SDS-max albo wiertło pełne SDS-max – w wypadku wielu dostawców sprowadza się do trzech wspomnianych średnic. W ich przypadku rozstrzygająca jest głębokość wykonywanych otworów. Jeżeli wiercimy na głębokość do 100 mm, należy wybrać koronę, jeśli zaś głębiej – wiertło, o ile oczywiście nie chcemy bawić się opróżnianiem korony zurobku.

Z myślą o ułatwieniu wykonywania prostopadłych połączeń meblowych, marka Jufisto wprowadziła do swojej oferty regulowany przyrząd JU-WWS-1002. W drugim artykule z cyklu „Okiem fachowca” opowiemy, jak wykonać nim chowane skośnie skręcane prostopadłe połączenie elementów drewnianych.

Przypomnijmy, regulowany przyrząd do połączeń niewidocznych Jufisto JU-WWS-1002 (fot. 1.) tworzą trzy stalowe prostokątne boki, ustawione do siebie pod kątem 90°. Górny bok jest ruchomy (wysuwany). Zamontowano w nim przesuwaną prowadnicę dla sednika o średnicy 15 mm i wykonano dwa skośne prowadzenia dla wierteł krętych do drewna o średnicy 9,5 mm ze śrubowymi ogranicznikami ich zagłębienia (fot. 2.). Na tym boku znajdują się też podziałki milimetrowe ze strzałką. Umożliwiają one dokładne pozycjonowanie prowadnic względem elementów montowanych. Do blokowania wybranych ustawień służą dwie śruby z podkładkami z tworzywa sztucznego. W drugim boku, prostopadłym do boku górnego, wykonano ruchome prowadzenie dla krętych wierteł do drewna o średnicy 8 mm (fot. 3.) i dwie równoległe podziałki milimetrowe do jej dokładnego ustawienia. Prowadnica ta jest wyposażona w 6-kątną nakrętkę blokującą. Trzeci bok dolny, który jest równoległy do górnego, to element konstrukcyjny i oporowy, w którym zamontowano śrubowy docisk służący do mocowania przyrządu na montowanych elementach: formatkach meblowych, deskach itp. (fot. 4.). Przyrządem Jufisto JU-WWS-1002 możemy wykonać dwa rodzaje prostopadłych połączeń płyt meblowych: (1) z użyciem złącza mimośrodowego o średnicy 15 mm oraz (2) za pomocą skośnie montowanych wkrętów chowanych. W tym artykule pokażemy, jak wykonać drugie z połączeń (fot. 5.) i wykorzystamy do tego dwie formatki z drewna litego. Przypominamy, że o pierwszym pisaliśmy w poprzedniej edycji „Gazety Narzędziowej” (GN 11/2019). Zanim opowiemy, jak wykonać takie połączenie, przypominamy, że stosuje się je do mocowania elementów z drewna litego i sklejki. Naszym zdaniem nie nadaje się ono do łączenia wiórowych płyt meblowych z powodu ich kruchości i łamliwości.

Wykonanie połączenia prostopadłego z użyciem skośnie montowanych wkrętów rozpoczynamy od pozycjonowania górnego, ruchomego boku przyrządu (fot. 6.), a dokładnie w tym wypadku mówiąc, skośnych prowadnic dla wiertła 9,5 mm. Wykorzystujemy do tego podziałkę milimetrową pokazaną na fot. 7. Ustawiamy je na 18 mm, bo właśnie taką grubość ma formatka mocowana wkrętami, i blokujemy śrubami (fot. 7.). Następnie ustawiamy głębokość wiercenia dla wierteł 9,5 mm. Ponieważ musimy zachować odpowiednią grubość wykonywanego połączenia dla mocnego osadzenia wkrętów, która powinna być większa niż 3 mm, musimy odpowiednio ograniczyć zagłębienie stosowanego wiertła 9,5 mm. Służą do tego śruby prowadnic skośnych (fot. 8.). Aby ustawić prawidłową głębokość wiercenia, umieszczamy wstępnie w tych prowadnicach na maksymalną głębokość wiertło 9,5 mm zamocowane w wiertarce lub w wiertarko-wkrętarce (fot. 9.). Następnie jego zagłębienie regulujemy śrubami (fot. 8.), uwzględniając wspomniany minimalny margines grubości (< 3 mm) formatki w miejscu mocowania wkrętu (fot. 10.).

Fot. 1. Regulowany przyrząd Jufisto JU-WWS-1002

Po dokonanych regulacjach montujemy przyrząd Jufisto JU-WWS-1002 na boku formatki w sposób pokazany na fot. 11., 12. i 13. Następnie wiercimy dwa skośnie otwory będące zagłębieniami dla wkrętów (fot. 14. i 15.) i skręcamy formatki wkrętami (fot. 16.), co kończy prawidłowe wykonanie ich prostopadłego połączenia. Oczywiście, długość wkrętów musi być też prawidłowo dobrana, gdyż nie mogą one przebić montowanej formatki, w naszym przypadku dolnej. Oblicza się ją ze wzoru: 0,7 x grubość montowanej formatki (mm) + 3 mm.

Jak pokazują zdjęcia, za pomocą przyrządu Jufisto JU-WWS-1002 sprawnie i do tego prawidłowo oraz dokładnie wykonamy prostopadłe połączenia formatek z drewna litego (fot. 17.) za pomocą skośnie prowadzonych wkrętów.